Kosze filtracyjne

Kołnierz ustala położenie kosza w obudowie i tworzy powierzchnię oparcia. Średnicę zewnętrzną, grubość oraz stopień lub kołnierz mocujący określa się razem z pasującym gniazdem. Głębokość kosza mierzy się od tej bazy. Pozwala to oddzielić długość użytkową do gromadzenia zanieczyszczeń od długości całkowitej potrzebnej na uchwyt i zamknięcie obudowy.

Korpus perforowany zapewnia sztywną ścianę i drogę odpływu. W koszu z wkładem siatka tkana odpowiada za dokładniejszą separację, a blacha ją podpiera. Rysunek wskazuje stronę wkładu, szew wzdłużny, zamknięcie dna i pierścień ustalający. W konstrukcji szczelinowej powierzchnię roboczą i kierunek szczelin określa się wraz z prętami nośnymi.

Nad otwartą obudową należy zapewnić wolny tor wyjmowania za uchwyt. Uwzględnia się cały korpus, uchwyt w położeniu demontażu oraz miejsce do wysypania osadu. Uchwyt przegubowy lub składany zmienia obrys transportowy; jego mocowanie i przenoszenie sił określa się na rysunku razem z kołnierzem i dnem.

Dostęp do mycia wynika ze sposobu mocowania wkładu. Siatka zamocowana na stałe, wkład wyjmowany i sama perforowana ściana odsłaniają różne szwy i zagłębienia. Określa się powierzchnie sprawdzane po myciu, dostęp do dna i punkty mocowania siatki. Zamiennik odtwarza dzięki temu zarówno osadzenie, jak i całą granicę zatrzymywania zanieczyszczeń.