Pakiety sit

Układ zapisuje się od napływającego stopu do płyty sitowej. Każda warstwa ma pozycję, liczbę mesh, średnicę drutu, splot i stop; oznacza się warstwę kontrolującą separację oraz warstwy ochronne, drenażowe i podporowe. W układach 20/40/20 lub 40/80/200/80/40 powtarzające się liczby mesh opisują kolejność. Średnica drutu i splot uzupełniają definicję oczka. Taki wykaz pozwala zakupom, produkcji i utrzymaniu ruchu rozpoznawać tę samą konstrukcję.

Siatka podporowa po stronie odpływu przekazuje obciążenie z warstwy filtracyjnej na płytę sitową. Jej układ drutów porównuje się z otworowaniem płyty i wolnym rozstawem między stykami. Przekrój pokazuje razem powierzchnię filtracyjną, podporę i orientację płyty, z uwzględnieniem ochrony od strony wlotu. Geometryczna powierzchnia otwarta pojedynczej tkaniny i dostępny przepływ przez złożony pakiet dotyczą różnych odcinków drogi; trendy ciśnienia porównuje się dla rzeczywistego układu warstw.

Gniazdo zmieniacza określa gotowy obrys i powierzchnię osadzenia. Podaje się otwór centralny lub wycięcia nerkowe, elementy ustalające, dopuszczalny obrys krawędzi i wysokość po zamknięciu. Rant zajmuje szerokość i zwiększa grubość na obwodzie; zgrzewy tworzą miejscowe połączenia. Te cechy odnosi się do pasa docisku, aby pakiet całkowicie osiadł, a siatka robocza pokryła okno przepływu. Sumę grubości luźnych warstw i gotową grubość zamocowanej krawędzi zapisuje się oddzielnie.

Przed wymianą porównuje się oznaczenie pakietu i stronę wlotową z wykazem warstw. Podczas przenoszenia do gniazda zachowuje się ich pokrycie i sprawdza położenie rantu lub zgrzewów we właściwym podcięciu. Różnicę ciśnień przy czystym rozruchu i wymianie zapisuje się wraz z temperaturą stopu i wydajnością, co pozwala porównać serie produkcyjne. Ciągłe pasy filtracyjne o odwróconym splocie holenderskim wykorzystują interfejs posuwu ciągłego; osobne pakiety mają indywidualne gniazdo i własną kolejność wymiany.