Najpierw przebieg drutów, potem zadanie filtracji
Produkujemy siatkę w rolkach, wykroje i gotowe części filtracyjne. Splot określa skrzyżowania osnowy i wątku; średnice i liczby drutów dopełniają konstrukcję. Otwór kwadratowy i kanał splotu holenderskiego to różne geometrie. Przed porównaniem liczby mesh lub wartości w mikrometrach określ splot.
Siatka kwadratowa: widoczne otwory i różne przeploty
W splocie prostym drut przechodzi naprzemiennie nad i pod kolejnymi drutami. Typowy splot skośny prowadzi nad dwoma i pod dwoma, z przesunięciem skrzyżowań sąsiednich drutów. Ukośny wzór zmienia pofalowanie drutu i umożliwia inne pary drut-otwór. Oba sploty mają rozpoznawalne otwory. Wybierz pełną parę mesh-średnica, a następnie siatkę lub rdzeń podpierający gotową część.
Splot holenderski: przestrzenny kanał przepływu
Prosty splot holenderski łączy różne średnice osnowy i wątku z gęstym tkaniem. Skośny holenderski dodaje do tego przeplot skośny. Filtracja zachodzi w kanałach między sąsiadującymi i nakładającymi się drutami, zamiast w regularnych kwadratowych oknach. Podaj klasę wraz z definicją badania porów lub retencji. Sama nazwa splotu nie wyznacza zatrzymywania cząstek.
Splot odwrócony i kierunek ruchu taśmy
Odwrócony holenderski zmienia układ gęsto rozmieszczonych cienkich drutów i grubszych drutów poprzecznych. Nadaje się do wąskich taśm ciągłych i automatycznych zmieniaczy sit. Oznacz osnowę lub kierunek ruchu, szerokość, stan krawędzi i strefę łączenia. Napięcie taśmy, kontakt z prowadnicami i powierzchnia podparcia należą do specyfikacji zespołu.
Trzy praktyczne decyzje konstrukcyjne
W pakiecie do stopionych polimerów oddziel siatkę kontrolną od grubych warstw podpierających i drenażowych oraz zapisz kolejność zgodną z przepływem. Dla tłoczonego kubka określ orientację splotu, naddatek wykroju i strefę filtracji po formowaniu. Dla taśmy ciągłej określ ruch, szerokość i podparty obszar roboczy. Tak nazwa splotu staje się częścią możliwą do wykonania i kontroli.
Oddziel kontrolę optyczną od badań filtracji
Kontrola optyczna siatki kwadratowej rejestruje otwór, średnicę i wady w płaszczyźnie obserwacji. Splot holenderski wymaga przypisanej klasy oraz uzgodnionego badania porów lub retencji. Gotowa część wymaga też kontroli spoin, krawędzi i dróg obejścia. Nienaruszona drobna siatka może być omijana przez nieszczelny brzeg; kontroluj całą granicę filtracji.
Specyfikacja części w czterech krokach
1. Nazwij konstrukcję
Wybierz jedną z pięciu rodzin i oznacz osnowę oraz wątek.
2. Zachowaj definicję klasy
Dla siatki kwadratowej podaj otwór geometryczny, dla holenderskiej klasę i podstawę badania.
3. Narysuj pełną granicę filtracji
Dodaj podparcie, spoiny, krawędzie, strefy formowania i kierunek przepływu.
4. Ustal zapis kontroli
Uwzględnij pary średnica-liczba drutów, wady, wymiary końcowe i uzgodnione badanie porów lub retencji.
